Dag 1 Hi, it's me....Natalie (dat rijmt, vond het wel leuk ;-) )

Vannacht ging het wekkertje vroeg, heel vroeg. Moet zeggen dat ik dit keer gewoon heb kunnen slapen. Iedereen eigenlijk wel en werden dus ook echt gewekt door de wekker.

Allemaal eruit en ons gereed maken voor vertrek.
Gisteren hebben we Spikey al bij onze tante en oom gebracht, die is in goede handen, maar god wat mis je dat beestje. De poezekindjes nog even een kroel en een kus gegeven en rond 5 uur is het tijd om te vertrekken naar mijn ouders, was Daan even vergeten te vermelden, die gaan dus ook gezellig mee.

Daarna navigatie ingesteld op Brussel en off we go.
De vlucht vertrekt pas om 9.45uur maar ik zag al hele scenario's dat we heel die vlucht niet zouden redden ivm de drukke Ring Antwerpen.
Moet zeggen voor de Ring was het vrij druk maar op de Ring zelf viel het allemaal reuze mee, gelukkig maar.
Op weg naar Brussel kreeg ik het nog wel even moeilijk en besefte ik toch echt dat ik nu toch echt op vakantie ga, maar even een kleine peptalk van Daan en daarna ging het wel weer.

We komen lekker op tijd aan bij de parkeerplaats die we al van te voren hebben geboekt, en met een bus worden we naar het vliegveld gebracht.
Het gaat allemaal zo vlot en makkelijk, heerlijk.

Bij Brussel Airport is het nog lekker rustig, we lopen direct naar de balie van British Airways (Virgin zien we niet) en leveren onze koffers in. Ik had ons al ingecheckt thuis en tickets al uitgeprint. Gaat allemaal zo makkelijk tegenwoordig.
Thuis had ik alleen wel het probleem dat ik voor de vlucht naar Miami iedereen kon inchecken behalve mezelf, tuurlijk zal je net zien.
Ook mijn ouders konden wel inchecken maar geen stoelen meer krijgen en moesten aan de balie vragen voor stoelnummers. Hij zat vol dus waren erg benieuwd of er überhaupt nog plaats voor hun was haha.
Bij de de balie van BA kon ze niet in het systeem van BA komen dus ik moest in Londen naar de balie van Virgin Atlantic gaan om in te checken, alsof we daar tijd voor hadden ( hebben maar 1,5 uur overstaptijd) en mijn ouders kregen wel tickets maar geen plaatsen.
Daarna door naar controle etc.. dat ging allemaal erg vlot en is goed geregeld hier.

Nu tijd voor een bakkie want we hebben nog tijd zat. Na een tijdje zoeken en wandelen word het Starbucks en nemen we allemaal een bakkie thee/koffie en wat lekkers en nu ik dit typ denk ik oeps helemaal geen foto van gemaakt :-)
Alleen Jayden neemt een appel ( gezonde jongen hé)
We moeten boarden bij B30 en lopen naar B30, Damian zeg ik ga toch even kijken of het nog veranderd is, ja hoor is nu B94, jeetje dan moeten we toch wat harder gaan lopen, we volgen de pijlen en ineens stopt het bij 37 en zien we dat de pijlen voor 94 weer de andere kant opstaan. Hebben dus een afslag gemist want we moesten dus ergens naar beneden om met een shuttle bus verder te gaan haha. Wat een gedoe allemaal weer, maar ook dat gaat allemaal vlot en voor we het weten staan we voor het vliegtuig en kunnen we gaan instappen.

Als we eenmaal zitten, krijgen we al gauw te horen dat het erg druk is dat het minstens een half uur duurt voordat we de lucht in mogen. En dit klopt ook want om 10.15 zitten we in de lucht. Op onze papieren staat dat de vlucht 1uur en 20 min zou duren maar hij roept om dat het 40 min duurt, dat scheelt dan weer want het wordt natuurlijk allemaal weer krappies. Maarrr, dat zou natuurlijk te makkelijk worden hé dus roept de piloot ook nog even 15 voor landing om dat het ook druk is op LHR en dat we nog even een paar rondjes blijven vliegen, dus al met al zitten we gewoon 60 minuten in het vliegtuig.
Ik had in de tussentijd eerst flinke stress,obviously :-) want ja we gaan die andere vlucht nu nooit meer redden, maar na wat rekensommetjes haha kwam ik weer tot rust (oh my god wat erg haha) en dacht ik nee joh, heb daar nog een uur want we landen half 11 en half 12 is de volgende vlucht...Ja kom ik dus nog op terug

Ok uit het vliegtuig bij Terminal 5 en moeten naar Terminal 3 , daar zit gelukkig ook de balie van Virgin om onze tickets te regelen. Weer met een bus naar een andere Terminal, wat nog best een reis was zeg. Wat is Heathrow toch een immens groot vliegveld. Daar aangekomen weer controle en zelfs Jayden kreeg een Full check. Maar alles ok en nu door naar de balie. Daar aangekomen zegt de vriendelijke man gelijk 'oh the gates are closing now' en wij dachten dat we nog een uur hadden. De man heeft gelijk een telefoontje gepleegd dat er nog wat verlate passagiers waren van een andere vlucht of ze nog konden wachten, dit kon gelukkig. Jeetje zeg, bijna onze vlucht gemist!
We kregen snel onze tickets en zijn als een speer naar de gate gelopen/gerend. Gate 1 dan denk je dat is aan het begin, nou nee. Je begint ergens in de 20 ofzo.. calorietjes dus ook wel weer verbrand. Daar aangekomen mocht iedereen door behalve ik, ik kreeg nog een hele check, schoenen uit onder shirt controleren, schoenen controleren, telefoon.. dit was dus de reden waarom ik niet kon inchecken. Hier is 1 voordeel uit. Je kon gelijk doorlopen naar je stoel zonder dringen. Mijn ouders hadden zelfs stoelen met iets meer ruimte, beter hoor.
Binnen 10 minuten zijn we in de lucht..

Over de vlucht hoef ik niet veel te melden, we hebben films gekeken. Daan heeft wat geslapen. En de kinderen vermaken hun eigen ook met spelletjes/films/muziek. En je ken zelfs chatten met andere mensen in het vliegtuig. Dus af en toen een berichtje naar mijn ouders die een paar stoelen verder zitten, wel leuk.
Over Virgin Atlantic kunnen we wel 1 ding zeggen, wat een goede maatschappij is dit zeg. Hele goede service, aardig personeel. Goed eten, zelfs Ola ijsjes worden uitgedeeld. Voor herhaling vatbaar.

Na een vlucht van ruim 9,5 uur landen we, ook weer heel vreemd, een uur eerder op MIA. Dat ik het allemaal even niet meer snap, maar ik vind het allemaal wel best, want we zijn er :-)
Dan moeten we nog even door de controle of we nog binnen mogen komen in ons favoriete vakantieland, en na een uurtje in de rij, zijn we weer goedgekeurd en mogen we weer gaan genieten.

Door naar de MIA Mover om de auto op te gaan halen, we hebben hem bij US Car Hire geboekt en mogen hem bij Alamo ophalen. Als het goed is gewoon bij zo'n Self Service Kiosk, dat scheelt een hoop gezeur aan je hoofd met al die vragen. Dit werkt allemaal prima, alleen print hij niet uit. Een vriendelijke jongen print het voor ons uit en binnen no time staan we bij de hal en kunnen uit een hele rij Mini Van's kiezen. We kiezen een mooie witte Dodge voor de komende 2 dagen.

We zijn helemaal gesloopt maar hebben nog best wel trek. We rijden eerst naar Weston om bij het hotel de koffers af te zetten. Dit zou een half uurtje rijden zijn, maar hebben erg veel file waardoor we er toch bijna een uur over doen.
Jayden en Damian zijn trouwens al knock out in de auto.

Bij het hotel aangekomen worden we vriendelijk ontvangen en ziet het er allemaal prima uit. Hier vermaken we ons wel.
Vlug koffers in de kamers en maar even kijken waar we gaan eten. Ik kan me niet precies meer herinneren of er nu echt een food court is bij de Saw Grass Mall dus voor de zekerheid rijden we maar naar West Broward Mall in Fort Lauderdale, dit is ongeveer een kwartiertje rijden. Hier hebben ze een Panda Express en een Chick Fil A.. Damian en mijn moeder nemen wat te eten bij Chick Fil A en Daan, ik en mijn pa eten lekker Orange Chicken met Fried Rice, heerlijk. Daar kijken we altijd weer naar uit. Jayden wilde in eerste instantie niets dan alleen drinken maar eet toch een paar hapjes met ons mee.
Ik krijg het niet op en ben helemaal op, ben niet de enige en willen dus ook snel weer terug naar het hotel. Het is genoeg geweest voor vandaag.

We zijn nu toch al bijna 24 uur wakker, 21.15uur (3.15 NL tijd) houden we het voor gezien, en gaat hier letterlijk en figuurlijk het licht uit...